Ewan ko Sa'yo, Ang Gulo mo!

Kung minsan, kailangan mong masaktan bago ka may matutunan.Life is fair di tulad ng sinasabi ng karamihan. Oo, umiiyak ka pero hindi ibig sabihin, mahina ka na. Isa lang itong paraan upang makawala ang anu man nilalaman ng iyong puso. Sa isang pagkakaibigan, nagkakatampuhan, natural lang yan. Nag-aasaran, natural lang yan. Ang isang relasyon na wala man lang kaunting pait, iba na ata yan. Baka hindi pala yan "Crafted by God". 

Bigla akong napahinto... ano nga bang meron ako? Gusto kong lumayo, una kong naisip. Mahirap magpigil, baka biglang sumabog, at hindi mamalayang saan na pala ako dalhin ng aking mga paa. Nilibot ng tingin ang paligid. Hindi pala ako nag-iisa. Nakakainis! idinidikta ng aking isip. Nakakapagod, daing ng aking katawan. kahit puso ko'y, naipong galit ibig ipahayag. Subalit bumulagta ang katotohanang ang hina ko pala. Sa liit ng mga panahong muli ay nakasama, ang kitid ng espasyong aking inilalaan sa kanya.Ngayon ko napagtanto, hindi ako nag-iisa, siya man at sila ay nakakaramdam din pero kahit magkaganun man, nakukuha nilang maging masaya na kasama siya. Bakit nga ba dagling nilimot ang magaganda sa kanya at tanging kabaligtaran ang pilit na inaalala? Mahina ka! Nagpupumiglas na salita. 

Masyado kang makasarili. Masyado kang naging manhid. Ang taong katulad niya, bibihirang makakahanap ka. Minsang magpapangiti at magpapaiyak. Kumpleto na! Isang taong aalalahanin ka may kailangan sayo o wala. Hindi mo man aminin, nararamdaman mong minamahal ka rin niya.

Sa paglabo ng paningin dahil sa pagluha, ay siya namang paglinaw ng lahat sa aking gunita...